<<<<အမုန္းမဲ႔ရပ္ဝန္းမွ ေအးျမေသာေမတၱာျဖင္႔ လႈိက္လွဲစြာ ႀကိဳဆုိပါ၏။>>>>

 စည္းျခားတဲ႔ ည

စည္းျခားတဲ႔ ည

အဲဒီ စည္းျခားတဲ႔ ညမွာ
ေကာင္းကင္ၿပိဳသံသဲ႔သဲ႔
ေျမြေဟာက္တစ္ေကာင္လုိ
ငါ႔ရင္ကုိ သတ္လွ်ဳိခဲ႔။

မနာက်င္ပါဘူး...
လဟာျပင္မွာ ေရေသာက္ဆင္းတဲ႔ ဒရယ္
က်ားအႏၲရာယ္ေတာ႔
ဖတ္လဲတကင္းေပါ႔။

မထိတ္လန္႔ပါဘူး....
အိပ္မက္အေသေတြကုိ အနည္ထုိင္ေစဖုိ႔
ငါ႔အတြက္ လကြယ္ညေရ..
ၾကယ္တစ္လံုးေတာင္ အပုိမေဆာင္ခဲ႔နဲ႔။

အဲဒီ စည္းျခားတဲ႔ ညမွာေပါ႔၊
အရုပ္ႀကိဳးျပတ္ ေကာင္းကင္ေအာက္
အိတ္ေပါက္နဲ႔ အတိတ္ေတြေကာက္ရင္း
အရူးတစ္ေယာက္ရဲ႕ညည္းခ်င္းလုိ မပီမသ
သံုးစားမရတဲ႔ ရင္ဘတ္ႀကီးနဲ႔ငါ ....
အခါခါသာေသခဲ႔ရတယ္
အဲဒီ စည္းျခားတဲ႔ ညမွာေပါ႔။     ။

5 comments:

ေဆာင္းႏွင္းရြက္ said...

ဘာဒဲ့ ...

ရင္ဘက္ၾကီးးးနဲ႕ လားးးး ....
ဟားးဟားးးး ... !!!!

မိုးခါး said...

ဆံုးျပီ (အေၾကြးေတြ) :P

အိပ္မက္အေသေတြကုိ အနည္ထုိင္ေစဖုိ႔
ငါ႔အတြက္ လကြယ္ညေရ..
ၾကယ္တစ္လံုးေတာင္ အပုိမေဆာင္ခဲ႔နဲ႔။

ကဗ်ာ မုိက္တယ္ .. း))

ျမေရလ်ဥ္ said...

ကဗ်ာက မိုက္တယ္
စာလံုးေပါင္းမွားတယ္

နာက်င္ျခင္းနဲ႕ အိတ္ေပါက္

ငခ်မ္းေကာင္ said...

ျပင္ၿပီးၿပီ ဂ်ီးေတာ္ျမေရ......
ၾကက္ရွဴးတည္ပါတယ္။

ေကာင္းကင္ျပာ said...

ေဟာ ဒီ ရင္ ဘတ္ ၾကီး နဲ႕ လာ ဖတ္ သြား တယ္...

စည္း ျခား သြား ပီ ကိုး.....