ငါ႔ႏွယ္႔....
ဘဝေတြ ခါးခ်က္မ်ား
လြမ္းတာေတာင္ ကသုတ္ကရက္နဲ႔
လက္ပူတုိက္ လြမ္းရတယ္
ဇာတိေျမမွ ထင္ရွားေသာ ပုဂၢဳိလ္ႀကီးမ်ား
ဆရာႀကီး သခင္ကုိယ္ေတာ္မႈိင္း
သခင္ကုိယ္ေတာ္မႈိင္းအား ပဲခူးတုိင္း ေရႊေတာင္ၿမဳိ႕နယ္ ဝါးလယ္ေက်းရြာတြင္ အဖ ဦးစံထြန္းႏွင္႔ အမိ ေဒၚအုန္းတုိ႔မွ ၁၂၃၇ခု တေပါင္းလျပည္႔ေက်ာ္ ၁၄ရက္ (1876 March 23 ) ၾကာသပေတးေန႔၌ ဖြားျမင္ခဲ႔ၿပီး ငယ္မည္မွာ ေမာင္လြန္း ဟုတြင္ေသာ္လည္း အမည္ရင္းမွာ ေမာင္လြမ္းေမာင္ ျဖစ္သည္။ ငယ္စဥ္က ေရႊေတာင္ၿမဳိ႕ က်ီးသဲေလးထပ္ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးထံတြင္ ပညာသင္ယူခဲ႔ရာ ေက်ာင္းစားဘဝမွာပင္လ်င္ အတြင္းေအာင္ျခင္း၊ အျပင္ေအာင္ျခင္း၊ ရတနာေရႊခ်ဳိင္႔၊ ပရိတ္ႀကီး၊ သဒၵါသၿဂိဳဟ္ တုိ႔ကုိ တတ္ေျမာက္ခဲ႔ပါသည္။
ေမာင္လြန္း ေက်ာင္းသားဘဝတြင္ ေရႊေတာင္ၿမဳိ႕တြင္သာမက ဦးႀကီး ရဟန္းေတာ္ႏွင္႔ အညာေဒသမ်ားသုိ႔ပါ လုိက္ပါရင္း ပညာသင္ယူခဲ႔သည္။ ၁၀ႏွစ္သားအရြယ္တြင္ မႏၲေလးၿမဳိ႕ ျမေတာင္တုိက္၌ရွိေနစဥ္ သီေပါမင္းအား အဂၤလိပ္တုိ႔ ေခၚေဆာင္သြားသည္႔ ပါေတာ္မူအေရးအခင္းႀကီးႏွင္႔ ႀကံဳႀကိဳက္ခဲ႔ရာ အမ်ဳိးႏွင္႔ ႏုိင္ငံအတြက္ အခဲမေက် ရွိခဲေလသည္။ ယင္းေနာက္ ရွင္သာမေဏဝတ္ကာ အလံု၊ မံုရြာ၊ ေခ်ာင္းဦး စေသာ အထက္အညာေဒသ၌လည္းေကာင္း၊ က်ီးသဲေလးထပ္ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ထံတြင္လည္းေကာင္း ပညာမ်ား ဆည္းပူးေနခဲ႔သည္။
အသက္၁၉ႏွစ္အရြယ္တြင္ ဖခင္ ဦးစံထြန္း ကြန္လြန္ခဲ႔ေသာေၾကာင္႔ လူထြက္ကာ မိခင္ႀကီးအား လုပ္ေကၽြးေမြးျမဴရန္ႀကဳိးစားရင္ ရန္ကုန္သုိ႔ေရာက္ရွိလာခဲ႔သည္။ ထုိ႔ေနာက္ စာစီသမားဘဝ၊ စာျပင္ဆရာႏွင္႔ အယ္ဒီတာကေလးတုိ႔ဘဝ၊ ျပဇာတ္ေရးဆရာဘဝ၊ သတင္းစာဆရာဘဝ တုိ႔ျဖင္႔ က်င္လည္ခဲ႔ပါသည္။ ထုိကာလအတြင္း ဇမၺဴၾကက္သေရ ပံုႏွိပ္တုိက္၌လုပ္ကုိေနစဥ္ တုိက္ပုိင္ ဦးေမာင္ခႏွင္႔ ေဒၚေမေလးတုိ႔က ၾကည္႔ျမင္တုိင္သူ ေဒၚရွင္ႏွင္႔ အိမ္ေထာင္ခ်ေပးခဲ႔သည္။
သကၠရာဇ္ ၁၉၀၀ ေက်ာ္ခန္႔မွစ၍ ျမန္မာပညာတတ္တခ်ဳိ႕သည္ မစၥတာဆုိသည္႔အသံုးအႏႈန္းအား မိမိတုိ႔ျမန္မာအမည္မ်ားေရွ႕တြင္ တပ္၍ေခၚေဝၚၾကသည္ကုိ ဆရာႀကီးသခင္ကုိယ္ေတာ္မိႈင္းေတြ႔ျမင္ေနရေသာအခါ လံုးဝႏွစ္သက္ျခင္းမရွိ၊ ယဥ္ေက်းမႈႏွင္႔ ဆန္႔က်င္သည္႔အျပင္ လြတ္လပ္ေရးႀကဳိးပမ္းမႈႏွင္႔လည္း ဆန္႔က်င္သည္ဟု ယူဆသည္။ ထုိအခ်ိန္တြင္ ဦးႀကီးေရးသားေသာ ခ်ဥ္ေပါင္ရြက္သည္ ေမာင္မႈိင္းဝတၳဳတြင္ ဇာတ္ေကာင္ေမာင္မိႈင္းမွာ အလြန္ယုတ္မာေကာက္က်စ္လွေသာ လူရွဳတ္လူေပြတစ္ဦးျဖစ္ၿပီး အမ်ဳိးေကာင္းသမီးတုိ႔ကုိ လွည္႔ဖ်ားကာ ဥစၥာပစၥည္းတုိ႔ယူငင္သူျဖစ္သည္။ ထုိ႔ေၾကာင္႔ ဆရာႀကီးသည္ မစၥတာ ေမာင္မိႈင္းအမည္ျဖင္႔ ေဆာင္းပါးႏွင္႔ကဗ်ာမ်ားကုိ အစဥ္တစုိက္ ေရးသာခဲ႔ရာ မစၥတာတပ္သူအေပါင္းသည္ မစၥတာဘဝမွ အနားယူသြားၾကရေလသည္။
၁၉၂၀တြင္ ရန္ကုန္ယူနီဗာစီတီ အက္ဥပေဒကုိ ဆန္႔က်င္႔ေသာ ရန္ကုန္ၿမဳိ႕ ဗဟန္းရပ္ကြက္ရွိ အမ်ဳိးသားေကာလိပ္ေက်ာင္းတြင္ ျမန္မာစာပါေမာကၡအျဖစ္ ဝင္ေရာက္ေဆာင္ရြက္ေပးခဲ႔သည္။ ေနာက္ပုိင္းတြင္ ျမန္မာရာဇဝင္ ေျပာင္း၍သင္ၾကားသည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း အမ်ဳိးသားေကာလိပ္မွာ အမ်ဳိးသားပညာေရးေကာင္စီ၏ အေထာက္အပံ႕မရသျဖင္႔ ဆက္လက္ရပ္တည္ရန္ ခက္ခဲလာၿပီး ပိတ္ခဲ႔ရေလသည္။
သခင္ကုိယ္ေတာ္မႈိင္းသည္ ၁၉၃၄ ခုႏွစ္တြင္ ထင္ရွားလာေသာ တုိ႔ဗမာအစည္းအရုံးကုိ သူ၏ ၾသဇာတိကၠမျဖင္႔ ဝင္ေရာက္အားေပးကူညီခဲ႔ရာ ၁၉၃၆တြင္ နာယက ျဖစ္လာခဲ႔သည္။ ထုိအခါ တုိ႔ဗမာအစည္းရုံးဝင္မ်ား၏ ဓေလ႔ကုိလုိက္၍ မိမိကုိယ္တုိင္ သခင္အမည္ကုိခံယူခဲ႔သည္။
၁၉၆၄ခုႏွစ္ ဇူလုိင္၂၃ရက္ေန႔နံနက္ ၁ နာရီအခ်ိန္တြင္ ကြယ္လြန္အနိစၥေရာက္ခဲ႔ပါသည္။ ကြယ္လြန္ခ်ိန္မွာ အသက္ ၈၉ႏွစ္ရွိၿပီျဖစ္သည္။
ျပည္တြင္း ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဆာင္ရြက္မႈမ်ား
သခင္ကိုယ္ေတာ္မိႈင္းသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံ လြတ္လပ္ေရးရအျပီး ျပည္တြင္းစစ္ၾကီး မျဖစ္ပြါးရန္ အမ်ိဳးမ်ိဳးၾကိဳးစားခဲ့သည္။ ၄င္းေနာက္ ျပည္တြင္စစ္ၾကီး ျဖစ္ပြါျပီး ရက္သတၱပတ္ အၾကာတြင္ ျငိမ္းခ်မ္းေရး ျပန္လည္တည္ေဆာက္ရန္ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ တို႕ဗမာအစည္းအရံုးကို ျပန္လည္ဖြဲ႕စည္းခဲ့သည္။ ၁၉၄၈ စက္တင္ဘာ၁၄ရက္ ေန႕တြင္ ေရႊတိဂံုေစတီေတာ္ ေတာင္ဘက္ေစာင္းတန္း သခင္စံထြန္းလွဇရပ္၌ အဖြဲ႕အစည္း ေပါင္းစံုကိုယ္စားလွယ္မ်ား၏ အစည္းအေဝးတစ္ရပ္ က်င္းျပျပဳလုပ္ျပီး ၁၇ဦးေကာ္မတီ ႏိုင္ငံေတာ္ေအးခ်မ္းသာယာေရး အဖြဲ႕ကုိ ဖြဲ႕စည္းခဲ့သည္။
၁၉၄၈ဒီဇင္ဘာ ၂၅ရက္ေန႕တြင္ ေရႊတိဂံုေစတီေတာင္ ရာဟုေဒါင့္ သံတန္ေဆာင္းၾကီး၌ ရန္ကုန္ျမိဳ႕ေပၚရွိ ေက်ာင္းတိုက္ေပါင္း၁၀၀ေက်ာ္မွ ဆရာေတာ္၃၀၀၀ခန္႕၊ အျခားဘာသာေပါင္းစံု၊ ဂိုဏ္းေပါင္းစံုမွ ေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ လူထုပရိတ္သတ္ ၂၀၀၀ေက်ာ္တက္ေရာက္ေသာ ျပည္တြင္းျငိမ္းခ်မ္းေရး စည္းေဝးပြဲၾကီးအားဦးစီး က်င္းပခဲ့သည္။ ထုိ႕ေနာက္ ၁၉၅၁ခုႏွစ္တြင္ ျပည့္သူ႕ျငိမ္းခ်မ္းေရး အဖြဲ႕ေပါင္းစံု(People's Peace Front) ကိုဖြဲ႕စည္းခဲ့ျပန္သည္။
၁၉၅၂ခုႏွစ္ ေမလ ၁၀ရက္မွ ၁၄ရက္ထိ ဂ်ဴဗလီေဟာတြင္ က်င္းပျပဳလုပ္ခဲ့ေသာ ကမာၻ႕ျငိမ္းခ်မ္းေရး ကြန္ဂရက္(ဗမာႏိုင္ငံ)၏ ျပည္လံုးကြ်တ္ ညီလာခံစင္ျမင့္ေပၚမွ ျပည္တြင္းစစ္ရပ္စဲေရးႏွင့္ ျငိမ္းခ်မ္းေရး ဆံုးျဖတ္ခ်က္မ်ား ခ်မွတ္ျပီး ေမလ၁၀ရက္ေန႕တြင္ ျပည္တြင္းစစ္ရပ္စဲရန္ ပန္ၾကားလႊာကို ထုတ္ျပန္ခဲ့သည္။ ၄င္းေနာက္ ၁၉၅၆ခုႏွစ္ ေဖေဖၚဝါရီလ၂၇ရက္ေန႕မွ မတ္လကုန္အထိ အထက္ျမန္မာျပည္တလႊားသို႕ လွည့္လည္၍ ျပည္တြင္းျငိမ္းခ်မ္းေရး တရားမ်ား လုိက္လံေဟာေျပာခဲ့သည္။ မတ္လ၃၁ရက္ေန႕တြင္ မႏၲေလးအိမ္ေတာ္ရာဘုရား ၁၄ခန္းဇရပ္ၾကီး၌ ေလးျပင္ေလးရပ္ ဆရာေတာ္ ၁၄၃ပါးကို ျပည္တြင္းျငိမ္းခ်မ္းေရးပန္ၾကးလႊာတစ္ေစာင္ တင္ဆက္ေလွ်ာက္ထားျပီး ၾသဝါဒခံယူခဲ့သည္။
ထို႕ေနာက္ျပည္တြင္းျငိမ္းခ်မ္းေရး ၈ဦးေကာ္မတီအားဖြဲ႕စည္း၍ ၁၉၅၈ခုႏွစ္ မတ္လ၂၈ရက္ေန႕တြင္ တျပည္လံုးရွိ ခရိုင္ျမိဳ႕နယ္ အသီသီး၌ တျပိဳင္နက္ဆႏၵျပပြဲမ်ား ျပဳလုပ္ခဲ့ၾကသည္။ သို႕ေသာ္၁၉၅၈တြင္ အာဏာလႊဲေျပာင္းမႈၾကီး ေပၚေပါက္ခဲ့ျပီး ၈ဦးေကာ္မတီအားဖ်က္သိမ္းေပးခဲ့ ရသည္။ ၁၉၆၀အေရာက္တြင္ ျပည္တြင္းျငိမ္းခ်မ္း ေရးႏိႈးေဆာ္ေရးအဖြဲ႕အား ထပ္မံဖြဲ႕စည္းခဲ့ျပီး အမ်ိဳးသားျပန္လည္စည္းလံုးညီညြတ္ေရးႏွင့္ သင္ပုန္းေခ်ေရးတို႕အတြက္ စြမ္းစြမ္းတမံေဆာင္ရြက္ခဲ့သည္။
ျပည္ပ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဆာင္ရြက္မႈမ်ား
ကမာၻ႕ျငိမ္းခ်မ္းေရး ကြန္ဂရက္(ဗမာႏိုင္ငံ)၏ ဥကၠ႒ၾကီးအျဖစ္ တညီတညြတ္တင္ေျမွာက္ျခင္း ခံရျပီးေနာက္ ကမာၻ႕ႏိုင္ငံအမ်ားအျပားသို႕ လွည့္လည္ခဲ့သည္။ ၁၉၅၂ခုႏွစ္ ပီကင္းတြင္ က်င္းပခဲ့သည့္ အာရွပစိဖိတ္ဆိုင္ရာ ကမာၻ႕ျငိမ္းခ်မ္းေရးညီလာခံ ၾကီးကိုလည္ေကာင္း၊ ၁၉၅၃ခုႏွစ္ တြင္ ဟန္ေဂရီႏိုင္ငံ ဘူဒါပက္စ္ျမိဳ႕ေတာ္ တြင္ က်င္းပခဲ့သည့္ ကမာၻ႕ျငိမ္းခ်မ္းေရးကြန္ဖရင့္ ကိုလည္ေကာင္း တက္ေရာက္ခဲ့သည္။ ထို႕အျပင္ ၁၉၅၇ခုႏွစ္ သိရိလကၤာႏိုင္ငံ ကိုလံဘိုတြင္ က်င္းပခဲ့သည့္ ကမာၻ႕ျငိမ္းခ်မ္းေရးကြန္ဖရင့္ကိုလည္း ျမန္မာျပည္ကုိယ္စားလွယ္ အဖြဲ႕ကို ဦးေဆာင္၍ တက္ေရာက္ခဲ့သည္။
ဘြဲ႕ႏွင္႔ ဆုအမ်ဳိးမ်ဳိး
ကိုလိုနီေခတ္အတြင္းက ရန္ကုန္ယူနီဗာစီတီ ျမန္မာစာပါေမာကၡအျဖစ္ တစ္လ၃၀၀က်ပ္အျဖင့္ အမႈထမ္းရန္ ကမ္းလွမ္းခဲ့ေသာ္လည္း ျငင္းပယ္ခဲ့သည္။ တပည့္ရင္း ျဖစ္သူျပည္ထဲေရးဝန္ၾကီး ဦးေမေအာင္က အဂၢမဟာပ႑ိတ ဘြဲ႕ယူရန္ ေျပာဆိုေသာ္လည္း လက္မခံခဲ့ေပ။ ထို႕အျပင္ ေဝလမင္းသားအား ၾကိဳဆိုဂုဏ္ျပဳသည့္ ပိုဒ္စံုရတုအား ေငြတစ္ေထာင္ေပး၍ ေရးခိုင္းေသာ္လည္း ရန္သူကိုခ်ီးမြမ္းေထာပနာမျပဳႏိုင္ ဟုခါးခါးသီးသီး ျငင္းဆန္ခဲ့သည္။ လြတ္လပ္ေရးရျပီးေနာက္ ျပည္ ေထာင္စုအစိုးရမွ အလၤကာေက်ာ္စြာ စာေပဘြဲ႕ကိုေပးအပ္ခဲ့သည္။ မၾကာမီပင္ ကမာၻ႕ျငိမ္းခ်မ္းေရး ေဆာင္ရြက္ခ်က္မ်ားေၾကာင့္ ဆိုဗီယက္ယူနီယံမွ စတာလင္ ျငိမ္းခ်မ္းေရးဆုကုိ အပ္ႏွင္းခဲ့ျပန္သည္။ တဖန္ အေရွ႕ဂ်ာမဏီမွ ေဒါက္တာဘြဲ႕ခ်ီးျမင့္ခဲ့ျပန္သည္။ သခင္ကိုယ္ေတာ္မိႈင္းသည္ အဆိုပါ ေဒါက္တာဘြဲ႕အား မ်ားစြာႏွစ္ျမိဳ႕ျခင္း မရွိေသာ္လည္း ႏွစ္ႏိုင္ငံ ခ်စ္ၾကည္ေရး သေဘာအရသာ လက္ခံခဲ့သည္ဟု ဆုိသည္။
၁၉၄၈ဒီဇင္ဘာ ၂၅ရက္ေန႕တြင္ ေရႊတိဂံုေစတီေတာင္ ရာဟုေဒါင့္ သံတန္ေဆာင္းၾကီး၌ ရန္ကုန္ျမိဳ႕ေပၚရွိ ေက်ာင္းတိုက္ေပါင္း၁၀၀ေက်ာ္မွ ဆရာေတာ္၃၀၀၀ခန္႕၊ အျခားဘာသာေပါင္းစံု၊ ဂိုဏ္းေပါင္းစံုမွ ေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ လူထုပရိတ္သတ္ ၂၀၀၀ေက်ာ္တက္ေရာက္ေသာ ျပည္တြင္းျငိမ္းခ်မ္းေရး စည္းေဝးပြဲၾကီးအားဦးစီး က်င္းပခဲ့သည္။ ထုိ႕ေနာက္ ၁၉၅၁ခုႏွစ္တြင္ ျပည့္သူ႕ျငိမ္းခ်မ္းေရး အဖြဲ႕ေပါင္းစံု(People's Peace Front) ကိုဖြဲ႕စည္းခဲ့ျပန္သည္။
၁၉၅၂ခုႏွစ္ ေမလ ၁၀ရက္မွ ၁၄ရက္ထိ ဂ်ဴဗလီေဟာတြင္ က်င္းပျပဳလုပ္ခဲ့ေသာ ကမာၻ႕ျငိမ္းခ်မ္းေရး ကြန္ဂရက္(ဗမာႏိုင္ငံ)၏ ျပည္လံုးကြ်တ္ ညီလာခံစင္ျမင့္ေပၚမွ ျပည္တြင္းစစ္ရပ္စဲေရးႏွင့္ ျငိမ္းခ်မ္းေရး ဆံုးျဖတ္ခ်က္မ်ား ခ်မွတ္ျပီး ေမလ၁၀ရက္ေန႕တြင္ ျပည္တြင္းစစ္ရပ္စဲရန္ ပန္ၾကားလႊာကို ထုတ္ျပန္ခဲ့သည္။ ၄င္းေနာက္ ၁၉၅၆ခုႏွစ္ ေဖေဖၚဝါရီလ၂၇ရက္ေန႕မွ မတ္လကုန္အထိ အထက္ျမန္မာျပည္တလႊားသို႕ လွည့္လည္၍ ျပည္တြင္းျငိမ္းခ်မ္းေရး တရားမ်ား လုိက္လံေဟာေျပာခဲ့သည္။ မတ္လ၃၁ရက္ေန႕တြင္ မႏၲေလးအိမ္ေတာ္ရာဘုရား ၁၄ခန္းဇရပ္ၾကီး၌ ေလးျပင္ေလးရပ္ ဆရာေတာ္ ၁၄၃ပါးကို ျပည္တြင္းျငိမ္းခ်မ္းေရးပန္ၾကးလႊာတစ္ေစာင္ တင္ဆက္ေလွ်ာက္ထားျပီး ၾသဝါဒခံယူခဲ့သည္။
ထို႕ေနာက္ျပည္တြင္းျငိမ္းခ်မ္းေရး ၈ဦးေကာ္မတီအားဖြဲ႕စည္း၍ ၁၉၅၈ခုႏွစ္ မတ္လ၂၈ရက္ေန႕တြင္ တျပည္လံုးရွိ ခရိုင္ျမိဳ႕နယ္ အသီသီး၌ တျပိဳင္နက္ဆႏၵျပပြဲမ်ား ျပဳလုပ္ခဲ့ၾကသည္။ သို႕ေသာ္၁၉၅၈တြင္ အာဏာလႊဲေျပာင္းမႈၾကီး ေပၚေပါက္ခဲ့ျပီး ၈ဦးေကာ္မတီအားဖ်က္သိမ္းေပးခဲ့ ရသည္။ ၁၉၆၀အေရာက္တြင္ ျပည္တြင္းျငိမ္းခ်မ္း ေရးႏိႈးေဆာ္ေရးအဖြဲ႕အား ထပ္မံဖြဲ႕စည္းခဲ့ျပီး အမ်ိဳးသားျပန္လည္စည္းလံုးညီညြတ္ေရးႏွင့္ သင္ပုန္းေခ်ေရးတို႕အတြက္ စြမ္းစြမ္းတမံေဆာင္ရြက္ခဲ့သည္။
ျပည္ပ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဆာင္ရြက္မႈမ်ား
ကမာၻ႕ျငိမ္းခ်မ္းေရး ကြန္ဂရက္(ဗမာႏိုင္ငံ)၏ ဥကၠ႒ၾကီးအျဖစ္ တညီတညြတ္တင္ေျမွာက္ျခင္း ခံရျပီးေနာက္ ကမာၻ႕ႏိုင္ငံအမ်ားအျပားသို႕ လွည့္လည္ခဲ့သည္။ ၁၉၅၂ခုႏွစ္ ပီကင္းတြင္ က်င္းပခဲ့သည့္ အာရွပစိဖိတ္ဆိုင္ရာ ကမာၻ႕ျငိမ္းခ်မ္းေရးညီလာခံ ၾကီးကိုလည္ေကာင္း၊ ၁၉၅၃ခုႏွစ္ တြင္ ဟန္ေဂရီႏိုင္ငံ ဘူဒါပက္စ္ျမိဳ႕ေတာ္ တြင္ က်င္းပခဲ့သည့္ ကမာၻ႕ျငိမ္းခ်မ္းေရးကြန္ဖရင့္ ကိုလည္ေကာင္း တက္ေရာက္ခဲ့သည္။ ထို႕အျပင္ ၁၉၅၇ခုႏွစ္ သိရိလကၤာႏိုင္ငံ ကိုလံဘိုတြင္ က်င္းပခဲ့သည့္ ကမာၻ႕ျငိမ္းခ်မ္းေရးကြန္ဖရင့္ကိုလည္း ျမန္မာျပည္ကုိယ္စားလွယ္ အဖြဲ႕ကို ဦးေဆာင္၍ တက္ေရာက္ခဲ့သည္။
ဘြဲ႕ႏွင္႔ ဆုအမ်ဳိးမ်ဳိး
ကိုလိုနီေခတ္အတြင္းက ရန္ကုန္ယူနီဗာစီတီ ျမန္မာစာပါေမာကၡအျဖစ္ တစ္လ၃၀၀က်ပ္အျဖင့္ အမႈထမ္းရန္ ကမ္းလွမ္းခဲ့ေသာ္လည္း ျငင္းပယ္ခဲ့သည္။ တပည့္ရင္း ျဖစ္သူျပည္ထဲေရးဝန္ၾကီး ဦးေမေအာင္က အဂၢမဟာပ႑ိတ ဘြဲ႕ယူရန္ ေျပာဆိုေသာ္လည္း လက္မခံခဲ့ေပ။ ထို႕အျပင္ ေဝလမင္းသားအား ၾကိဳဆိုဂုဏ္ျပဳသည့္ ပိုဒ္စံုရတုအား ေငြတစ္ေထာင္ေပး၍ ေရးခိုင္းေသာ္လည္း ရန္သူကိုခ်ီးမြမ္းေထာပနာမျပဳႏိုင္ ဟုခါးခါးသီးသီး ျငင္းဆန္ခဲ့သည္။ လြတ္လပ္ေရးရျပီးေနာက္ ျပည္ ေထာင္စုအစိုးရမွ အလၤကာေက်ာ္စြာ စာေပဘြဲ႕ကိုေပးအပ္ခဲ့သည္။ မၾကာမီပင္ ကမာၻ႕ျငိမ္းခ်မ္းေရး ေဆာင္ရြက္ခ်က္မ်ားေၾကာင့္ ဆိုဗီယက္ယူနီယံမွ စတာလင္ ျငိမ္းခ်မ္းေရးဆုကုိ အပ္ႏွင္းခဲ့ျပန္သည္။ တဖန္ အေရွ႕ဂ်ာမဏီမွ ေဒါက္တာဘြဲ႕ခ်ီးျမင့္ခဲ့ျပန္သည္။ သခင္ကိုယ္ေတာ္မိႈင္းသည္ အဆိုပါ ေဒါက္တာဘြဲ႕အား မ်ားစြာႏွစ္ျမိဳ႕ျခင္း မရွိေသာ္လည္း ႏွစ္ႏိုင္ငံ ခ်စ္ၾကည္ေရး သေဘာအရသာ လက္ခံခဲ့သည္ဟု ဆုိသည္။
ဆရာႀကီး သခင္ကုိယ္ေတာ္မႈိင္းကုိ ဒီလုိပံုစံနဲ႔ ဂုဏ္ျပဳထားတယ္
ဓါတ္ပံုကုိ ဒီေနရာေလးမွ သြားယူထားတာပါ
ဆရာႀကီးသခင္ကုိယ္ေတာ္မႈိင္း၏ ေလးစားအတုယူဖြယ္ေကာင္းေသာ သမုိင္းကုိ ဒီေနရာမွ ကူးယူထုတ္ႏုတ္ေရးသားထားျခင္းျဖစ္ပါသည္။ အေသးစိတ္ ေလ႔လာလုိပါက ဒီေနရာ ေလးကုိ တစ္ခ်က္ႏွပ္လုိက္ပါ။
